تو بینش اسلامی دوم دبیرستان بخش علل آفرینش بهمون یاد دادن : خداوند برای اینکه قدرت خود را آشکار کند جهان را آفرید
پرسیدم : مگه خدا نیازمند نمود پیدا کردن بود یا خدا این همه خود نما است ..مگه خدا بی نیاز از هر خواسته جسمی و روحی نیست
و معلم من و من کرد و پیچوند و از قدرت خدا گفت و جواب مارو نداد!
از اون موقع 5 سال می گذره و من هنوز بدون اینکه جوابمو پیدا کنم خدامو می پرستم !
شریعتی هم سوالشو رومانتیک کرده و این شعر رو نوشته ! اینجوری با سوالش کنار اومده !

هركسي گمشده‌اي دارد،
و خدا گمشده‌اي داشت
هر كسي 2 تاست،
وخدا يكي بود
و يكي ؛ چگونه مي‌توانست باشد؟
هركسي به اندازه‌اي كه احساس‌اش مي‌كنند، هست.
وخدا كسي كه احساس‌اش كند، نداشت.
عظمت‌ها همواره در جست‌وجوي چشمي‌ست كه آن را ببيند
خوبي‌ها همواره نگران، كه آن را بفهمد
و زيبايي همواره تشنه دلي‌ست كه به او عشق ورزد
و قدرت نيازمند كسي‌ست كه در برابرش رام گردد
و غرور در جست‌وجوي غروري‌ست كه آن را بشكند
و خدا عظيم بود و خوب و زيبا و پر اقتدار و مغرور،
اما كسي نداشت
حرف‌هايي هست براي گفتن كه اگر گوشي نبود، نمي گوييم.
وحرف‌هايي هست براي نگفتن،
حرف‌هايي كه هرگز سربه «ابتذالِِ» گفتن فرود نمي‌آورند.
... و خدا تنها بود.
هركسي گمشده‌اي دارد.
و خدا گمشده‌اي داشت.

توجه ::::::::::::::توجه:::::::::::::::::::::
به علت بیکاری در اینترنت عضو یکی از سایتهای درامدی شدم که فقط باید زیر گروه ایجاد کنین اطلاعات رو از این آدرس میتونین بخونین :
http://www.zanyar-gh.blogfa.com/
و از این لینک میتونین زیر گروه من بشین !!! اگه منو دوست دارین اینکار و بکنین !! زیاد وقت نمیگیره
http://greenhorse.com/join_now.ghc?r=139672658

**نمی دونم بعضیا چطوری همه چیز رو میذارن کنار و هی درس هی درس!!

**نمی دونم برداشتتون از این دختر خانم که عکس اش تو وبلاگ منه چیه ؟ ولی من به خاطر لبخندش و بک گراند  سفید تصویر این رو گذاشتم !! دستاشم که گذاشته رو سینه هاش !! پس مثبت فکر کنین

**این یادداشت از وبلاگ سرزمین رویایی در مورد شلوغیهای تبریز :

ما به خیابان‌ها می‌آییم و فریاد می‌زنیم. ما مشت‌های خود را گره می‌کنیم و فریاد می‌زنیم. ما مردم شرافت‌مندی هستیم. ما به خیابان‌ها می‌آییم با یکدیگر؛ بدون هیچ وعده‌ای. تا زمانی که ما زنده‌ایم نخواهیم گذاشت دنیا به کام ظالمان بچرخد.

ما به خیابان‌ها می‌آییم و فریاد می‌زنیم؛ نه برای گنجی، نه باطبی نه شکنجه‌های سحابی. ما به خیابان‌ها می‌آییم و فریاد می‌زنیم نه برای آزادی، نه برای اعدام‌های غیرقانونی، نه برای انتخابات مجعول، نه برای گرمای خفه کننده‌ی تابستان 67.

ما به خیابان‌ها می‌آییم و فریاد می‌زنیم، نه برای فرار دگراندیشان، نه برای گرانی، نه برای رانت‌خواری، نه برای خفقان، نه برای آزادی مطبوعات، نه برای شکنجه‌ی زندانیان، نه حتا برای یک اندیشمند غیرسیاسی به نام رامین جهانبگلو.

ما به خیابان‌ها می‌آییم و فریاد می‌زنیم برای یک کارتون. حتا با اینکه آن کاریکاتوریست از ما معذرت خواسته است، ما نمی‌توانیم چنین ظلمی را تحمل کنیم. ما بیدی نیستیم که با این بادها بلرزیم. مگر نمی‌دانید مهمترین موضوعی که ما را به خیابان می‌کشاند تنها کارتون‌هایی است که در هر نقطه‌ای از دنیا کشیده ‌می‌شود؟ ما این کارتون‌ها را نمی‌توانیم تحمل کنیم، چرا باور نمی‌کنید؟ مگر ما را نمی‌شناسید؟